Սովորույթներ
Բիլգարդանի ծեսը․ բահերով խաղը որպես Նիմվար քաղաքի հնագույն ավանդույթ
Չոգանը կամ պոլոն երաժշտությամբ և պատմողական ներկայացումներով ուղեկցվող ձրավարական թիմային խաղ է։ Իրանում այն ունի առավել քան 2000 տարվա պատմություն և հիմնականում տարածված է եղել արքունիքում ու քաղաքային հրապարակներում։ Հայտնի է, որ չոգանը սիրված մարզաձև էր նաև ազնվական կանանց շրջանում։
Հին ժամանակներում զրադաշտական տղամարդիկ հիմնականում երկար մորուք են ունեցել, և նրանց արտաքին տեսքի անբաժանելի բնորոշիչ գծերն են մորուքը և սպիտակաթույր զգեստը։
Յուրաքանչյուր տարի՝ իրանական մեհր ամսվա երկրորդ ուրբաթ օրը, որը համապատասխանում է սեպտեմբեր ամսվա վերջին կամ հոկտեմբերի առաջին ուրբաթին, Իրանի Մաշհադ Արդահալ և Քաշանի շրջանի Ֆին բնակավայրերում մեծ քայլերթ է սկսվում, որը նշանավորում է մի շատ կարևոր և յուրատիպ կրոնական ծեսի՝ «Գորգի լվացման» արարողության մեկնարկը։
Շահնամեխանին կամ «շահնամեասացությունը» էպոսի բանաստեղծական պատառիկները հատուկ առոգանությամբ ընթերցելու արվեստն է։ Հնագույն ժամանակներից ի վեր «Շահնամե» ընթերցողներն առանձնահատուկ տեղ էին գրավում իրանական հասարակությունում։ Նրանք պարբերաբար հրավիրվում էին ազնվականների ու մեծատոհմիկների հավաքներին՝ նրանց ներկայությամբ պատմելու շահնամեական դրվագները։
Արևելյան Ատրպատականի օրացույցը խոր արմատներ ունի և արտացոլում է այս շրջանի ավանդույթներն ու սովորույթները
Արդի քրդական ազգային հագուստին նմանվող տարրերը թերևս նկատելի են դեռ աքեմենյան շրջանի ճարտարապետության, մասնավորապես՝ Պերսեպոլսի Ապադանայի պալատի մուտքի քանդակներում, ինչը ընդգծում է այս հագուստի իրանական բնույթը։
_2.png)