Իրանում լույս է ընծայվել «Նկարազարդ արվեստ» խորագրով գիրքը՝ Իրանի մշակութային ժառանգության ոլորտի փորձագետներ Նադիա Վաքիլզադեի և Բահարե Դադյարի հեղինակությամբ։

Գրքում անդրադարձ է կատարվում իրանական արվեստի երեք խոշոր սյուներին՝ «լաքի» կոչվող նկարչությանը, գեղագրությանը և «ծաղիկ ու թռչուն» պատկերազարդմանը։ Այն պարզապես արվեստին նվիրված գործ չէ, այլև տպավորիչ ուղևորություն է դեպի իրանական արվեստի պատմության խորքերը։

Առաջին անգամ ուսումնասիրության առանցքում է հայտնվել պատմական մի ժամանակաշրջան, որը մինչ այդ սակավ գիտական ուշադրության է արժանացել․ խոսքը զանդյան դինաստիայի մասին է։

Գրքի նախաբանում կարդում ենք հետևյալ տողերը․ «զանդյան դարաշրջանը Իրանի պատմության կարճ, սակայն փայլուն էջերից մեկն է. մի դարաշրջան, որը փայլում է ինչպես պայծառ մի մարգարիտ Սեֆյանների անկմանը հաջորդած և Ղաջարներից առաջ ծագած քաղաքական ալեկոծությունների միջակայքում՝ …»։ Այս գիրքը փորձ է՝ պատասխանելու մի կարևոր հարցի․ ինչպե՞ս կարողացավ զանդյանների այս կարճատև ժամանակաշրջանը արվեստի մեջ այդքան վեհություն և նրբություն գոյացնել։

Հեղինակներն իրենց թարմ և ժամանակակից լեզվով ձգտել են ցույց տալ, որ Զանդերի կառավարման շրջանը ո՛չ թե սոսկ Սեֆյանների իներցիոն շարունակությունն էր հանդիսանում, այլ իրանական արվեստում ուրույն լեզվով և արտահայտչաձևով դրսևորված մի իրողություն էր։