
Շահր-է Սուխթեն՝ հեռավոր անցյալի խորհրդավոր քաղաքը
Շահր-է Սուխթեն (պարսկ. բառացի՝ «Այրված քաղաք»)
Շահր-է Սուխթենը գտնվում է Իրանի հարավ-արևելքում՝ Հիրմանդ գետի ափին, Զահեդան և Զաբոլ քաղաքների միջև (Զաբոլից 45 կմ հարավ): Այս պատմական վայրը, ըստ հայտնաբերված հնագիտական նմուշների, թվագրվում է բրոնզի դարով և բնակեցված է եղել դեռևս մ.թ.ա. 3200–1800 թվականներին:
Շահր-է Սուխթեի գերեզմանատուն
Պեղումների տարբեր փուլերում այստեղ հայտնաբերված գտածոները վկայում են, որ քաղաքում գոյություն է ունեցել քաղաքակրթության չորս շերտ: Նախքան «ուրվական քաղաքի» վերածվելը, այս բնակավայրը երեք անգամ հրդեհվել է, ինչի հետևանքով բազմաթիվ մարդիկ են մահացել: Այս իրադարձությունների հետևանքով գլխավոր քաղաքի շրջակայքում ձևավորվել է գերեզմանատուն, որը պարունակում է շուրջ 25,000-40,000 գերեզման:

«Այրված քաղաքի» կարևորությունը
Շահր-է Սուխթեն մի վկա է, որը մեզ պատմում է անտիկ քաղաքակրթության մասին: Ներկայումս այս պատմահնագիտական տարածքը բաղկացած է մի քանի բլուրներից, որոնցից յուրաքանչյուրն ունեցել է տարբեր կիրառություն (արհեստանոց, բնակավայր, գերեզմանատուն և այլն): Հատկանշական է, որ հայտնաբերված առարկաները շատ լավ են պահպանվել՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել դարերի խորքում թաղված մշակույթը:
Շահր-է Սուխթեի կարևորագույն արտեֆակտներից են՝
- Աշխարհում առաջին արհեստական աչքը. հավանաբար պատկանել է 25–30 տարեկան մի կնոջ: Այս աչքը, որի տրամագիծը 2.5 սմ է, մոտ 4800 տարվա հնություն ունի:
- Աշխարհի առաջին անիմացիան. կավե բաժակի վրա պատկերված այծի տարբեր դիրքերի պատկերներից կազմված անիմացիա: Տարան պտտելով՝ ստեղծվում է վազող կենդանու շարժվող պատկեր:
- Զառ և նարդու տախտակ. այս գտածոն վկայում է, որ խաղի այս տեսակը եղել է բնակիչների ժամանցի միջոց:
- 10 սմ բարձր ճշգրտությամբ քանոն. նման գործիքի առկայությունը ցույց է տալիս, որ բնակիչները տիրապետել են մաթեմատիկական հաշվարկներին և գործիքների պատրաստմանը:
- Մարմարե ուլունք. հայտնաբերված երիտասարդ կնոջ գերեզմանից, հավանաբար օգտագործվել է որպես զարդ:


Բացի այս գտածոներից, քաղաքում հայտնաբերվել են գույնզգույն սափորներ, նրբագեղ վզնոցներ, փայտածուխի ամաններ, կնիքներ, խեցեգործական ու ոսկերչական արհեստանոցների մնացորդներ: Այս ամենը վկայում է, որ քաղաքը ունեցել է կարևոր առևտրատնտեսական նշանակություն:
Նոր պեղումներ և բացահայտումներ
Պեղումները Շահր-է Սուխթեում դեռ շարունակվում են, և հաճախ հայտնաբերվում են նոր արտեֆակտներ: Վերջին պեղումները ցույց են տվել, որ բնակիչների սննդի հիմնական աղբյուրը եղել են ոսպն ու ձուկը: Շրջանի կլիման՝ շոգն ու ավազե փոթորիկները, պեղումների գործընթացն ավելի դժվար են դարձնում:
Մշակութային նշանակություն
Շահր-է Սուխթեն աշխարհագրորեն մոտ էր Միջագետքի քաղաքակրթությանը, սակայն աչքի էր ընկնում հասարակարգային և մշակութային ինքնատիպությամբ: Պեղածոները ցույց են տալիս, որ կանայք ունեցել են սոցիալական բարձր կարգավիճակ: Հասարակությունը բաժանված էր արհեստակցական միությունների, իսկ ջուլհակությունը կարևոր դեր էր խաղում:
Հետաքրքրական է նաև հայտնաբերված ատամների մեծ քանակը, որը, հավանաբար, խոսում է այն մասին, որ ջուլհակներն օգտագործել են իրենց ատամները թելեր կտրելու համար:
Ինչպե՞ս ամայացավ Շահր-է Սուխթեն
Դատելով գտածոներից քաղաքում որպես վառելանյութ օգտագործվել է փայտը։ Այս բնակավայրի շրջակայքում բազմաթիվ ծառեր կային, և այս հանգամանքը թույլ է տալիս ենթադրել, որ նախկինում տարածքը բավական խոնավ կլիմա է ունեցել։ Սակայն հետագայում կլիմայի փոփոխությունը և ջրային պաշարների նվազումը պատճառ հանդիսացան, որ քաղաքի բնակիչները լքեն տարածքը, ինչի արդյունքում էլ քաղաքը վերածվեց ամայաբնակ վայրի։

Ժառանգության պահպանում
Շահր-է Սուխթեն 2007 թվականին գրանցվեց Իրանի ազգային հուշարձանների ցանկում (№ 18983), իսկ 2014 թվականին՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում (№ 1456):
Անվանում | Շահր-է Սուխթեն՝ հեռավոր անցյալի խորհրդավոր քաղաքը |
Երկիր | Իրան |
Նահանգ | Սիստան և Բելուջիստան |
Քաղաք | Զահեդան |
Պատմական | |
Registration | Unesco,Ազգային |









