Քրիստոնեությունը վերագրվում է Հիսուսին, ով իրեն անվանում և իր հետևորդների կողմից ընդունվում էր իբրև Մեսիա և խոստացված փրկիչ, իսկ նրա հետևորդների կրոնական հավատքի հետագա զարգացումների արդյունքում՝ ի հայտ եկավ մի նոր կրոն:
Իրանական մշակույթում քրիստոնեություն ընդունեցին երկու ժողովուրդ՝ ասորիներ (ասորերենով խոսող) և հայերը:
Իրանում Իսլամի պաշտոնական ճանչումից ի վեր՝ սկսած Ռաշիդյան խալիֆայության ժամանակշրջանից մինչև Օմայանների տիրապետության ժամանակաշրջանը, Իրանի ասորի քրիստոնյաները՝ վճարում էին տուրք և ջիզիա՝ կրոնական հարկ, որը քրիստոնյաները վճարելով մուսուլման Իրանին` անվտանգ և ապահով ապրում և առանց խոչընդոտ կազմակերպում էին իրենց կրոնական կյանքն այդ երկրում:
Նեստորականները (ասորի քրիստոնյաներ) ունեին անկախ համայնք, և նրանց ներքին-համայնքային կյանքի կազմակերպումը վստահված էր կաթողիկոսին կամ նրանց կողմից ընդունելի թեմի հոգևոր առաջնորդին:
Աբբասյան ժամանակաշրջանում քրիստոնյաները զգալի ազդեցություն ունեին խալիֆայությունում ու մեծ ազդեցություն և ներդրում ունեին տարբեր գիտական բնագավառներում, այդ թվում հունական փիլիսոփայական, բժշկական և գիտական աշխատությունների թարգմանության հարցում:
Մոնղոլների օրոք և նրանցից հետո, ասորի քրիստոնյաները հավասարապես կիսում էին մյուս իրանցիների թե՛ տառապանքները, թե՛ դժբախտությունները և թե՛ ուրախությունները:
Ղաջարական դինաստիայի ժամանակաշրջանում Իրանի նեստորականները, որոնք հիմնականում ապրում էին Սալմասի և Ուրմիայի շրջաններում, տառապում էին տնտեսական և մշակութային անբարենպաստ պայմաններից ու ծանր հարկերից, և նրանցից ոմանք ստիպված էին գաղթել Ռուսաստան:
19-րդ դարի վերջին ամերիկացի և բրիտանացի քարոզիչ բողոքական միսիոներներն ու հռոմեական կաթոլիկները սկսեցին քարոզել իրենց կրոնական հայացքներն Իրանի ասորական համայնքում՝ խրախուսելով նրանց ստեղծել մշակութային կենտրոններ ու հիվանդանոցներ, և հրատարակել գրքեր ու թերթեր:
Այս գործողությունները նրանցից ոմանց համար գրավիչ դարձրեցին բողոքական և կաթոլիկ կրոնները և այդուհետ` ասորիների կաթոլիկացած խումբն սկսեց իրեն կոչել քաղդեացիներ:
Այսօր Իրանի ասորիներն ունեն իրենց ներկայացուցիչ Իրանի Իսլամական Հանրապետության ազգային ժողովում:
Սուրբ Սարգիս եկեղեցին
Իրանի քրիստոնյաների մյուս խումբը հայերն են, ժողովուրդ, որը իրանական համայնքի մաս է կազմում դեռևս Աքեմենյան ժամանակաշրջանից:
Համաձայն Իրանի Իսլամական Հանրապետության Սահմանադրության՝ հայերն օգտվում են իրենց կրոնական ծեսերը կատարելու և կրոնական կյանքն ազատորեն կազմակերպելու ազատություններից և սոցիալական բոլոր իրավունքներից, իսկ երկրի հարավում և հյուսիսում բնակվող հայերն ունեն իրենց ներկայացուցիչն Իրանի Իսլամական Հանրապետության ազգային ժողովում:
| Անվանում | Քրիստոնեություն |
| Երկիր | Իրան |
| Փիլիսոփայություն |