Իրանական գեղագրությունն իսլամական գեղագրության մի մասն է, որն աստիճանաբար ձևավորվել է Իրանի մշակութային առանցքում, Իրանում և իրանական քաղաքակրթության տիրույթում գտնվող երկրներում՝ Աֆղանստանում, Հնդկական թերակղզում և Կենտրոնական Ասիայի երկրներում:
Մինչ իսլամական աշխարհում սովորական ձեռագրերը վարպետորեն գեղագրության վերածելը դրված է եղել իրանցի գեղագիրների ուսերին, և իրանցիները պատվով կատարելով այդ պարտականությունը՝ աստիճանաբար մշակելով գեղագրության իրենց ոճերն ու մեթոդները: Չնայած այս նորարարական մեթոդներն ու իրանցի գրիչների ոճերը շատ համակիրներ ունեն իսլամական այլ երկրներում ևս, սակայն դրանք հիմնականում առնչվում են Իրանին և իրանական քաղաքակրթության արգասիք են համարվում:
Իրանի Ղազվին քաղաքը լինելով գեղագրության մեծ վարպետների դարբնոց՝ ԻԻՀ Մշակույթի և իսլամական առաջնորդության նախարարության և Մշակույթի բարձրագույն խորհրդի կողմից ճանաչվել է «Իրանի գեղագրության մայրաքաղաք»: Ղազվինի Չեհելսթոնյան պալատում գտնվող գեղագրության մշտական թանգարանի միջոցառումներից բացի, այստեղ տեղի են ունենում գեղագրությանը նվիրված այնպիսի տարատեսակ միջոցառումներ, ինչպիսիք են` Իրանի գեղագրության բիենալեի անցկացումը (աշխարհի տարբեր ծայրերից դասախոսների մասնակցությամբ), սուրբ Ղուրանի գեղագրության փառատոնի և Ղադիր գեղագրության փառատոնի անցկացումը:
Իրանի գեղագիրների ասոցիացիա
Իրանի գեղագիրների ասոցիացիան ստեղծվել և գեղագրության անվճար դասերի խորագրով և գործարկվել է 1950 թվականին: Այս հաստատությունն Իրանի գեղագիրների ասոցիացիայի անունով իր հիմնադրումը պաշտոնապես գրանցել է 1967 թվականի սեպտեմբերի 10-ին և սկսել է ակտիվ գործունեություն ծավալել: Աստիճանաբար, իր գործունեության երրորդ տասնամյակից սկսած՝ 1978 թվականից ի վեր, Իրանի Իսլամական հեղափոխությունից հետո, սույն ասոցացիան ապրեց իր ծաղկման և ընդլայնման աննախադեպ շրջանը, և դեպի իրեն գրավելով հասարակության տարբեր շերտերի ներկայացուցիչների, հատկապես` ավյունով լի երիտասարդությանը տարածվեց երկրով մեկ:
Այսօր Իրանի գեղագիրների ասոցիացիան մի քանի մասնաճյուղ ունի Իրանի գրեթե բոլոր մեծ ու փոքր քաղաքներում և որոշ երկրներում, որտեղ ուսանել և վերապատրաստվել են գեղագիրների շատ սերունդներ: